Shloka 7
Arjuna’s Absence, Bhīma’s Kṣātra-Dharma Appeal, and Bṛhadaśva’s Arrival
Nala-Upākhyāna Begins
नैतदुत्सहते चान्यो लब्धुमन्यत्र फाल्गुनात् साक्षाद् दर्शनमेतेषामी श्वराणां नरो भुवि,इस संसारमें अर्जुनको छोड़कर दूसरा कोई मनुष्य ऐसा नहीं है, जो इन लोकेश्चरोंका साक्षात् दर्शन प्राप्त कर सके
naitad utsahate cānyo labdhum anyatra phālgunāt | sākṣād darśanam eteṣām īśvarāṇāṁ naro bhuvi ||
సంజయుడు అన్నాడు—ఈ భూమిపై ఫాల్గుణుడు (అర్జునుడు) తప్ప మరెవ్వరూ ఈ లోకేశ్వరుల సాక్షాత్ దర్శనాన్ని పొందగల సామర్థ్యం కలవారు కారు.
संजय उवाच
Educational Q&A
Direct encounter with divine powers is portrayed as rare and conditional: it requires extraordinary inner strength, disciplined effort, and divine grace. The verse highlights human limitation and the exceptional spiritual-heroic stature of Arjuna.
Sañjaya emphasizes that among humans only Arjuna (Phālguna) is capable of obtaining the direct vision (sākṣāt-darśana) of the divine lords being discussed, marking Arjuna as uniquely qualified for such a meeting.