Kāmyake Pāṇḍavānāṃ Bhojana-vyavasthā
Provisioning and Welfare in the Kāmyaka Forest
लोमश मुनिके संकल्पको जानकर वृत्रहन्ता शचीपति इन्द्रने हँसते हुए उनसे कहा -- [६ ।। ब्रह्मर्षे श्रूयतां यत् ते मनसैतद् विवक्षितम् | नायं केवलमर्त्यों वै मानुषत्वमुपागत:,“ब्रह्मर्ष] आपके मनमें जो प्रश्न उठा है” उसका समाधान कर रहा हूँ, सुनिये। ये अर्जुन मानवयोनिमें उत्पन्न हुए केवल मरणधर्मा मनुष्य नहीं हैं
brahmarṣe śrūyatāṃ yat te manasaitad vivakṣitam | nāyaṃ kevalamartyo vai mānuṣatvam upāgataḥ ||
ఇంద్రుడు అన్నాడు—“ఓ బ్రహ్మర్షీ! నీ మనసులో ఉద్భవించిన ప్రశ్నను విను; దానికి నేను సమాధానం చెబుతాను. ఈ అర్జునుడు కేవలం మానవ జన్మ ధరించిన సాధారణ మర్త్యుడు కాదు.”
वैशम्पायन उवाच
The verse asserts that Arjuna’s identity exceeds ordinary mortality: though appearing in human form, he is not merely a perishable human being. It frames heroic excellence as grounded in a higher, divine origin, encouraging reverence and a broader ethical view of destiny and duty.
Indra addresses a brahmarṣi (in context, Lomaśa) with a reassuring, authoritative reply, inviting him to voice his unspoken question and then clarifying that Arjuna is not simply a mortal who has taken human birth.