Shloka 6
Mātali’s Arrival and Arjuna’s Ascent toward Amarāvatī (मातलिसंयुक्तरथागमनम् तथा इन्द्रलोकगमनारम्भः)
नापि यज्ञहनै: क्षुद्रेर्दर्टं शक्य: कथंचन । पानपैर्गुरुतल्पैश्व मांसादैर्वा दुरात्मभि:,जो यज्ञोंमें विघ्म डालनेवाले नीच, शराबी, गुरुपत्नीगामी, मांसाहारी तथा दुरात्मा हैं, वे तो किसी भी प्रकार उस दिव्य लोकका दर्शन नहीं पा सकते
na api yajña-hanaiḥ kṣudraiḥ draṣṭuṃ śakyaḥ kathaṃcana | pāna-paiḥ guru-talpaiś ca māṃsādair vā durātmabhiḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—యజ్ఞములకు విఘ్నము కలిగించే క్షుద్రులు, మద్యపానులు, గురుపత్నీగాములు, మాంసాహారులు మరియు ఇతర దురాత్ములు—ఎట్టి విధమునా ఆ దివ్యలోక దర్శనమును పొందలేరు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that spiritual attainment and access to higher realms depend on ethical restraint and reverence for sacred order; actions like sabotaging yajñas, intoxication, violating the guru’s household, and other wicked conduct disqualify one from the ‘divine world.’
Vaiśaṃpāyana is describing who is unfit to behold or reach a divine realm, listing specific grave and socially destructive transgressions as exclusions, thereby reinforcing the moral framework governing heavenly reward.