Shloka 27
Mātali’s Arrival and Arjuna’s Ascent toward Amarāvatī (मातलिसंयुक्तरथागमनम् तथा इन्द्रलोकगमनारम्भः)
एकासनोपविष्टो तौ शोभयांचक्रतु: सभाम् | सूर्याचन्द्रमसौ व्योम चतुर्दश्यामिवोदितौ,जैसे कृष्णपक्षकी चतुर्दशीको उदित हुए सूर्य और चन्द्रमा आकाशकी शोभा बढ़ाते हैं, उसी प्रकार एक सिंहासनपर बैठे हुए देवराज इन्द्र और कुन्तीकुमार अर्जुन देवसलभाको सुशोभित कर रहे थे
vaishampāyana uvāca | ekāsanopaviṣṭau tau śobhayāṃ cakratuḥ sabhām | sūryācandramasau vyoma caturdaśyām ivoditau ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— ఒకే సింహాసనంపై కూర్చున్న దేవరాజు ఇంద్రుడు మరియు కుంతీపుత్రుడు అర్జునుడు దేవసభను శోభింపజేసిరి; కృష్ణపక్ష చతుర్దశినాడు ఆకాశంలో సూర్యచంద్రులు కలిసి ఉదయించి శోభను పెంచినట్లే।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harmony of rightful power and earned excellence: when authority (Indra) honors disciplined merit (Arjuna), their combined presence becomes auspicious and elevating—like celestial lights that beautify the sky.
Indra and Arjuna are depicted sitting together on one throne in the divine court, and their shared radiance is compared to the sun and moon appearing together on the fourteenth lunar day, making the assembly hall shine.