Shloka 12
Divākara-prasāda and the Establishment of Akṣaya-anna
Sūrya’s Favor and Inexhaustible Provision
पुत्र त्यजेममहितं कुलस्य हितं परं॑ न च तत् त्वं चकर्थ । इदं च राजन् हितमुक्तं न चेत् त्व- मेवं कर्ता परितप्तासि पश्चात्,मैंने साफ कह दिया था कि आपका यह पुत्र समस्त कुलका अहित करनेवाला है, अतः इसको त्याग दीजिये; परंतु आपने मेरी उत्तम और सात्त्विक सलाहके अनुसार कार्य नहीं किया। राजन्! इस समय भी मैंने जो यह आपके हितकी बात बतायी है यदि उसे आप नहीं करेंगे तो आपको बहुत पश्चात्ताप करना पड़ेगा
putra tyajemam ahitaṁ kulasya hitaṁ paraṁ na ca tat tvaṁ cakartha | idaṁ ca rājan hitam uktaṁ na cet tvam evaṁ kartā paritaptāsi paścāt ||
విదురుడు అన్నాడు— నేను స్పష్టంగా చెప్పాను—“నీ ఈ కుమారుడు సమస్త కులానికి అనర్థం తెస్తాడు; కాబట్టి కులహితార్థం అతన్ని విడిచిపెట్టు.” కానీ నీవు నా ఉత్తమమైన, సాత్త్వికమైన సలహా ప్రకారం ప్రవర్తించలేదు. రాజా, ఇప్పుడూ నేను చెప్పే హితవాక్యాన్ని నీవు చేయకపోతే, తరువాత నీవు ఘోరమైన పశ్చాత్తాపంతో దగ్ధమవుతావు.
विदुर उवाच
Educational Q&A
A ruler must place the long-term welfare of the lineage and the realm above personal attachment; ignoring sound, dharmic counsel leads to inevitable remorse and harm.
Vidura addresses the king, reminding him that he had earlier warned about the destructive nature of the king’s son and urged decisive action; he repeats the warning and predicts future regret if the king again refuses to act.