Shloka 18
पितरं चैव ते मूढं यो न वेत्ति तवानयम् । तस्य च ब्राह्मणस्याद्य यो5सौ मन्त्रमदात् तव
pitaraṃ caiva te mūḍhaṃ yo na vetti tavānayam | tasya ca brāhmaṇasyādya yo'sau mantram adāt tava
నీ ఈ తండ్రిని గుర్తించని ఆ మూర్ఖుడు, అలాగే నేడు నీకు ఆ మంత్రాన్ని ఇచ్చిన ఆ బ్రాహ్మణుడు కూడా—(తమ అజ్ఞానం, దోషానికి తగిన ఫలితాన్ని) అనుభవిస్తారు।
सूर्य उवाच
Educational Q&A
The verse underscores ethical accountability tied to knowledge: failing to recognize one’s true father (lineage and obligation) and improperly transmitting sacred knowledge (mantra) are portrayed as serious moral lapses with consequences.
Sūrya addresses the listener and points to two figures: a deluded person who does not recognize the listener’s father, and the brāhmaṇa who has just given the listener a mantra. Sūrya’s statement functions as a warning about the gravity of ignorance and the responsibility involved in giving or receiving mantric instruction.