Shloka 12
शोभसे कुण्डलाभ्यां च रुचिराभ्यां महायुते । विशाखयोर्मध्यगत: शशीव विमले दिवि,महाद्युते! तुम इन दोनों मनोहर कुण्डलोंसे निर्मल आकाशमें विशाखा नामक दो नक्षत्रोंके बीच प्रकाशित होनेवाले चन्द्रमाकी भाँति शोभा पाते हो
śobhase kuṇḍalābhyāṃ ca rucirābhyāṃ mahāyute | viśākhayor madhyagataḥ śaśīva vimale divi mahādyute ||
మహాద్యుతీ! ఈ రెండు మనోహర కుండలాలతో నీవు అలా ప్రకాశిస్తున్నావు; నిర్మల ఆకాశంలో విశాఖ అనే జంట నక్షత్రాల మధ్య వెలిగే చంద్రునిలా.
सूर्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches through poetic praise that true eminence is recognized by its natural radiance—like the moon’s clear brilliance—suggesting dignity and worth that inspire confidence without arrogance.
Sūrya addresses a mighty figure and compliments his appearance, specifically his beautiful earrings, using an astronomical simile: he looks like the moon shining in the pure sky between the twin Viśākhā stars.