Shloka 47
इन्द्रजिद्-लक्ष्मणयुद्धम्
Indrajit and Lakṣmaṇa: Escalation through Concealment
इत्युक्तौ तौ नरव्याप्रौ ययतुर्यत्र सैन्धव: । राजा निववृते कृष्णामादाय सपुरोहित:,द्रौोपदीके ऐसा कहनेपर वे दोनों नरश्रेष्ठ जिस ओर जयद्रथ गया था, उसी ओर चल दिये तथा राजा युधिष्ठिर द्रौपदीको लेकर पुरोहित धौम्यके साथ आश्रमपर चल पड़े
iti uktau tau naravyāghrau yayatuḥ yatra saindhavaḥ | rājā nivavṛte kṛṣṇām ādāya sapurohitaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ద్రౌపది ఇలా చెప్పగానే ఆ ఇద్దరు నరశ్రేష్ఠులు సైంధవుడు (జయద్రథుడు) వెళ్లిన దిశగా బయలుదేరిరి. అయితే రాజు యుధిష్ఠిరుడు పురోహితుడు ధౌమ్యునితో కలిసి కృష్ణా (ద్రౌపది)ను వెంటబెట్టుకొని ఆశ్రమం వైపు తిరిగెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in action: swift pursuit of wrongdoing is balanced with immediate protection and care for the harmed person. Yudhiṣṭhira’s return with Draupadī and the priest underscores responsibility, safety, and orderly conduct even amid outrage.
After being instructed, two leading heroes depart to chase Jayadratha (the Sindhu prince). Meanwhile, King Yudhiṣṭhira turns back, taking Draupadī with him along with the family priest Dhaumya, and heads toward the hermitage.