Shloka 20
मārkaṇḍeya-ukta yuddha-vyūha-pratyavyūhaḥ
Battle Formations and Countermeasures in the Rāmopākhyāna
गदाहस्तं भीममभिद्रवन्तं माद्रीपुत्रौ सम्पतन्तौ दिशश्व । अमर्षजं क्रोधविषं वमन्तौ दृष्टवा चिरं तापमुपैष्यसेड्धम,अरे नीच! जब भीमसेन हाथमें गदा लिये दौड़ेंगे और माद्रीनन्दन नकुल-सहदेव अमर्षजनित क्रोधरूपी विष उगलते हुए (तेरी सेनापर) सब दिशाओंसे टूट पड़ेंगे, तब उन्हें देखकर तू दीर्घकालतक संतापकी आगमें जलता रहेगा
gadāhastaṃ bhīmam abhidrāvantaṃ mādrīputrau sampatantau diśaś ca | amarṣajaṃ krodhaviṣaṃ vamantau dṛṣṭvā ciraṃ tāpam upaiṣyase ’ddham ||
అరే నీచుడా! గదా చేతబట్టి భీమసేన దూసుకొస్తాడు; మాద్రిపుత్రులు నకుల-సహదేవులు అవమానజనిత కోపవిషాన్ని ఉగులుతూ అన్ని దిశల నుంచీ దాడి చేస్తారు—వారిని చూసిన మాత్రాన నీవు దీర్ఘకాలం దుఃఖాగ్నిలో దగ్ధమవుతావు।
जयद्रथ उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical idea that wrongful acts invite inevitable consequences: arrogance and harm done to others return as fear, grief, and prolonged inner torment when justice (or retaliation) arrives.
Jayadratha foresees (or warns of) the Pandavas’ violent counterattack: Bhima charges with his mace while Nakula and Sahadeva assault from all sides, their rage portrayed as a poisonous force that will leave the opponent burning in anguish.