Shloka 11
अङ्गददूतवाक्यं लङ्काप्राकारभेदनं च
Angada’s Embassy and the Breach of Laṅkā’s Ramparts
कच्चिदेक: शिबीनाब्यान् सौवीरान् सह सिन्धुभि: । अनुतिष्ठसि धर्मेण ये चान्ये विजितास्त्वया,द्रौपदी बोली--राजन्! तुम स्वयं सकुशल हो न? तुम्हारे राज्य, खजाना और सैनिक तो कुशलसे हैं न? समृद्धिशाली शिबि, सौवीर, सिन्धु तथा अन्य जो-जो प्रदेश तुम्हारे अधिकारमें आ गये हैं, उन सबकी प्रजाका तुम धर्मपूर्वक पालन तो करते हो न?
Vaiśaṃpāyana uvāca | kaccid ekaḥ śibīn ābhyān sauvīrān saha sindhubhiḥ | anutiṣṭhasi dharmeṇa ye cānye vijitās tvayā ||
“నీవు ఏకనిష్ఠతో శిబి, సౌవీర, సింధు సహా, నీ చేత జయించబడిన ఇతర దేశాలన్నిటినీ ధర్మప్రకారం పాలిస్తూ రక్షిస్తున్నావా?”
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler’s legitimacy is measured by dharmic governance—especially after conquest. Power must translate into just administration and protection of all subjects, including newly subdued peoples.
In Vaiśaṃpāyana’s narration, a formal inquiry is made about a king’s welfare and, more pointedly, whether he is ruling various regions—Śibi, Sauvīra, Sindhu, and other conquered territories—in accordance with dharma.