Shloka 20
रामस्य पम्पातीरगमनम्, सुग्रीवसख्यं, वालिवधः, सीतारक्षणवृत्तान्तश्च
Rāma at Pampā; alliance with Sugrīva; Vālin’s fall; Sītā’s guarded captivity
ततस्तामब्रवीत् कृष्ण: क्षुधितो5स्मि भृशातुर: । शीघ्रं भोजय मां कृष्णे पश्चात् सर्व करिष्यसि
tatastām abravīt kṛṣṇaḥ kṣudhito ’smi bhṛśāturaḥ | śīghraṃ bhojaya māṃ kṛṣṇe paścāt sarvaṃ kariṣyasi ||
అప్పుడు కృష్ణుడు ఆమెతో అన్నాడు—“నేను ఆకలితో ఉన్నాను, బాగా వ్యాకులుడను. ఓ కృష్ణే, త్వరగా నాకు భోజనం పెట్టు; తరువాత నీవు అన్నీ చేయగలవు.”
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a pragmatic dimension of dharma: immediate, basic needs—especially hunger and distress—should be met promptly, and hospitality is fulfilled first through timely feeding before attending to other matters.
In the flow of the story, Kṛṣṇa addresses Kṛṣṇā directly, stating that he is intensely hungry and distressed, and urges her to feed him at once, assuring that other actions can follow afterward.