Shloka 30
Draupadī’s Rebuke of Jayadratha and Dhaumya’s Admonition (Āraṇyaka-parva, Adhyāya 252)
प्रहृष्मनस: सर्वे किंचिदुत्फुल्ललोचना: । साभिमानमिदं वाक्यं दुर्योधनमथाब्रुवन्,फिर राजाको साथ ले दो ही घड़ीमें रसातल आ पहुँची; और दानवोंको उसके लाये जानेकी सूचना दे दी। राजा दुर्योधनको लाया गया देख सब दानव रातमें एकत्र हुए। उनके मनमें प्रसन्नता भरी थी और नेत्र हर्षातिरिकसे कुछ खिल उठे थे। उन्होंने दुर्योधनसे अभिमानपूर्वक यह बात कही
vaiśampāyana uvāca |
prahṛṣṭamanasaḥ sarve kiñcid utphullalocanāḥ |
sābhimānam idaṃ vākyaṃ duryodhanam athābruvan ||
వారందరూ హర్షభరిత మనస్సుతో, ఆనందంతో కొద్దిగా విప్పారిన నేత్రాలతో ఉన్నారు. అప్పుడు వారు దుర్యోధనునితో గర్వభరితంగా ఈ మాటలు పలికారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how joy and group enthusiasm can become a vehicle for abhimāna (pride). When speech arises from arrogance rather than discernment, it tends to support adharma and poor judgment, especially in politically charged situations.
The narrator describes a gathered group—delighted and visibly excited—turning to address Duryodhana. Their emotional state and the explicit note of pride foreshadow that what they say next will be boastful or self-serving counsel rather than balanced guidance.