Shloka 9
न तथा ह्ाप्रुयां प्रीतिमवाप्प वसुधामिमाम् । दृष्टवा यथा पाण्डुसुतान् वल्कलाजिनवासस:,'पाण्डवोंको वल्कल वस्त्र पहने और मृगचर्म ओढ़े देखकर मुझे जितनी खुशी होगी, उतनी इस समूची पृथ्वीका राज्य पाकर भी नहीं होगी”
na tathā hy āpruyāṁ prītim avāpya vasudhām imām | dṛṣṭvā yathā pāṇḍusutān valkalājinavāsasaḥ ||
ఈ సమస్త భూమిని పొందినా నాకు అంత ప్రీతి కలగదు; పాండుపుత్రులు వల్కలవస్త్రాలు, మృగచర్మాలు ధరించి ఉన్నట్లు చూసినప్పుడు కలిగే ఆనందమే నాకు అధికం.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True joy and moral admiration arise from witnessing steadfast virtue and endurance in hardship; such inner fulfillment is portrayed as greater than the external reward of ruling the whole earth.
The speaker expresses that seeing the Pāṇḍavas living an ascetic forest life—wearing bark-cloth and deer-skins—will bring him more happiness than gaining universal sovereignty, highlighting their revered status despite exile.