Shloka 3
दुर्योधनस्य हास्तिनपुरप्रवेशः
Duryodhana’s Return toward Hastinapura; Karṇa’s Consolation
सत्यभामा ततत्तत्र स्वजित्वा टद्रुपदात्मजाम् | उवाच वचन हृद्यं यथाभावं समाहितम्,तब सत्यभामा वहाँ ट्रुपदकुमारीसे गले मिलकर अपने हार्दिक भावके अनुसार एकाग्रतापूर्वक मधुर वचन बोली--
vaiśampāyana uvāca | satyabhāmā tataḥ tatra svajitvā drupadātmajām | uvāca vacanaṁ hṛdyaṁ yathābhāvaṁ samāhitam ||
అప్పుడు సత్యభామ అక్కడే ద్రుపదకుమార్తెను ఆలింగనం చేసి, తన హృదయభావం యథాతథంగా ఏకాగ్రచిత్తంతో మధురమైన, హృద్యమైన మాటలు పలికెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical speech: words should be heart-pleasing yet truthful to one’s real intent (yathābhāvam), and delivered with composure and attentiveness (samāhitam).
Satyabhāmā greets Draupadī warmly by embracing her, then begins speaking to her in a sweet, heartfelt, and focused manner, setting the tone for a respectful and intimate exchange.