Shloka 6
Skanda–Svāhā-saṃvāda; Gaṇa-vyutpatti and Śvetaparvata-vaibhava
Chapter 220
पौर्णमासेषु सर्वेषु हविषा5<5ज्यं ख्रुवोद्यतम् । भरतो नामत: सोडन्निर्द्धितीय: शंयुत: सुत:,समस्त पौर्णमास यागोंमें खुवासे हविष्यके साथ घी उठाकर जिसके लिये “प्रथम आघार' अर्पित किया जाता है, वह “भरत” (ऊर्ज) नामक अग्नि शंयुका द्वितीय पुत्र है (इसका जन्म शंयुकी दूसरी स्त्रीके गर्भसे हुआ था)
pūrṇamāseṣu sarveṣu haviṣā ghṛtaṃ dhruvodyatam | bharato nāmataḥ so 'gnir dvitīyaḥ śaṃyukā-sutaḥ ||
మార్కండేయుడు పలికెను— సమస్త పౌర్ణమాస యాగములలో ధ్రువ-స్రుచిలో హవిష్యముతో కూడ ఘృతమును ఎత్తి ‘ప్రథమ ఆఘారము’ అర్పించునప్పుడు, ఆ అగ్ని ‘భరత’ (ఊర్జ అని కూడ) అనే నామముతో ప్రసిద్ధి. అతడు శంయుకా యొక్క ద్వితీయ పుత్రుడు.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes ritual dharma: correct sacrificial procedure (lifting ghee with the oblation in the dhruvā ladle at the full-moon rite) and correct traditional knowledge (the proper name and lineage of the sacrificial fire) are both treated as essential to preserving sacred order.
Mārkaṇḍeya identifies a particular form/name of the sacrificial fire used in the pūrṇamāsa rites—‘Bharata’ (Ūrj)—and states his maternal lineage as the second son of Śaṃyukā, embedding ritual practice within a genealogical account.