Shloka 13
Śālva–Pradyumna Yuddha: Sārathya-kauśala, Astra-pratikāra, Daiva-niyati
Chapter 20
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन रथेनानादयन् दिश: । प्रध्माय शड्खप्रवरं पाउचजन्यमहं नृप
śaibyāsugrīvayuktena rathenānādayan diśaḥ | pradhmāya śaṅkhapravaraṃ pāñcajanyaṃ ahaṃ nṛpa ||
ఓ నృపా! శైబ్య, సుగ్రీవ అనే అశ్వాలతో యుక్తమైన రథంపై అధిరోహించి నేను దిశలన్నిటినీ నాదింపజేశాను; నా శ్రేష్ఠ శంఖమైన పాంచజన్యాన్ని పూరించి నా ఉనికిని ప్రకటించాను।
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in action: a leader openly signals readiness and resolve, strengthening allies’ morale and giving clear warning to opponents—conduct aligned with honor and public accountability rather than secrecy or deceit.
Vāsudeva (Kṛṣṇa) describes riding a chariot drawn by the horses Śaibya and Sugrīva and blowing his conch Pāñcajanya so powerfully that the directions reverberate, marking a decisive martial announcement.