Shloka 184
Manoḥ Carita
The Account of Manu Vaivasvata and the Mātsyaka Flood Narrative
भरतश्रेष्ठल यह सुनकर उन हैहयवंशी क्षत्रियोंने 'एवमस्तु/ कहकर महामुनि अरिष्टनेमिका सम्मान एवं पूजन किया और प्रसन्न होकर अपने स्थानको चले गये ।। इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि ब्राह्मणमाहात्म्यक थने चतुरशीत्यधिकशततमो<ध्याय:
bharataśreṣṭha! etat śrutvā te haihayavaṃśyāḥ kṣatriyāḥ “evam astu” iti uktvā mahāmunim ariṣṭanemikaṃ satkṛtya pūjayitvā ca prasannāḥ svāni sthānāni jagmuḥ | iti śrīmahābhārate vanaparvaṇi mārkaṇḍeyasamāsyāparvaṇi brāhmaṇamāhātmyakathane caturāśītyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ ||
మార్కండేయుడు పలికెను—ఓ భరతశ్రేష్ఠా! ఇది విని హైహయ వంశీయ క్షత్రియులు ‘ఏవమస్తు’ అని సమ్మతించారు. అనంతరం వారు మహాముని అరిష్టనేమిని గౌరవించి పూజించి, హర్షిత హృదయులతో తమ తమ నివాసాలకు వెళ్లిపోయారు. ఇట్లు శ్రీమహాభారత వనపర్వంలో, మార్కండేయ-సమాస్యపర్వాంతర్గత బ్రాహ్మణమాహాత్మ్యకథనంలో 184వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage underscores dharma expressed as reverence toward a great sage: assent to wise counsel (“evam astu”), followed by honoring and worshipping the rishi, is presented as the proper ethical response for rulers.
After hearing the sage’s words, the Haihaya Kshatriyas agree, pay respectful honors and worship to Ariṣṭanemi, and then depart contentedly to their own homes—serving as a concluding note to the episode.