Shloka 61
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
कथं नु भार्या पार्थानां तव कृष्ण सखी विभो । धृष्टद्युम्नस्य भगिनी सभां कृष्येत मादृशी,भगवन् कृष्ण! मेरे-जैसी स्त्री जो कुन्तीपुत्रोंकी पत्नी, आपकी सखी और धृष्टद्युम्न- जैसे वीरकी बहिन हो, क्या किसी तरह सभामें (केश पकड़कर) घसीटकर लायी जा सकती है?
kathaṁ nu bhāryā pārthānāṁ tava kṛṣṇa sakhī vibho | dhṛṣṭadyumnasya bhaginī sabhāṁ kṛṣyet mādṛśī ||
భగవాన్ కృష్ణా! పార్థుల భార్య, నీ సఖి, ధృష్టద్యుమ్నుడి సోదరి అయిన నన్ను వంటి స్త్రీని—జుట్టు పట్టుకుని సభలోకి లాగి తేవడం ఎలా సాధ్యం?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that social power and legal procedure are meaningless when dharma is abandoned: even a woman of high status and protected relationships can be publicly violated if a court normalizes injustice. It condemns the ethical collapse that permits humiliation in the name of authority.
The speaker evokes the infamous scene of a noble woman—connected to the Pāṇḍavas, allied to Kṛṣṇa, and sister to a powerful warrior—being dragged into the assembly. The rhetorical question highlights the shock and moral impossibility of such treatment, pointing to the wrongdoing of those who allowed it.