Shloka 50
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
द्रौपहुवाच पूर्वे प्रजाभिसर्गे त्वामाहुरेकं प्रजापतिम् । स्रष्टारं सर्वतोकानामसितो देवलो<ब्रवीत्,द्रौपदीने कहा--प्रभो! ऋषिलोग प्रजासृष्टिके प्रारम्भकालमें एकमात्र आपको ही सम्पूर्ण जगत्का स्रष्टा एवं प्रजापति कहते हैं। महर्षि असित-देवलका यही मत है
drauपady uvāca pūrve prajābhisarge tvām āhur ekaṃ prajāpatiṃ | sraṣṭāraṃ sarvalokānām asito devalo ’bravīt ||
ద్రౌపది పలికెను—ప్రభూ! సృష్టి ఆది కాలమున ఋషులు మిమ్మునే ఏకైక ప్రజాపతిగా, సమస్త లోకాల స్రష్టగా ప్రకటించారు. అసిత-దేవల మహర్షి అభిప్రాయమూ ఇదే.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse grounds moral and religious authority in the testimony of ancient seers: the supreme lord is affirmed as the single source of creation and the ruler of beings, encouraging reverence, humility, and trust in a cosmic moral order.
Draupadī addresses a revered divine figure, invoking primordial tradition and the opinion of the sage Asita-Devala to affirm that he alone was called Prajāpati and the creator of all worlds, thereby strengthening her appeal through scriptural/ṛṣi authority.