Shloka 15
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
प्रभासमप्यथासाद्य तीर्थ पुण्यजनोचितम् । तथा कृष्ण महातेजा दिव्यं वर्षमहस्रकम्,गोविन्द! आप पुण्यात्मा पुरुषोंके निवासयोग्य प्रभासतीर्थमें जाकर लोगोंको तपमें प्रवृत्त करनेके लिये शौच-संतोषादि नियमोंमें स्थित हो महातेजस्वी स्वरूपसे एक सहस्र दिव्य वर्षोतक एक ही पैरसे खड़े रहे। ये सब बातें मुझसे श्रीव्यासजीने बतायी हैं
Arjuna uvāca — Prabhāsam apy athāsādya tīrthaṁ puṇyajanocitam | tathā kṛṣṇa mahātejā divyaṁ varṣa-sahasrakam || Govinda! āpa puṇyātmā puruṣoṁ-ke nivāsa-yogya Prabhāsa-tīrtha meṁ jākar logoṁ ko tapa meṁ pravṛtta karne ke liye śauca-santoṣādi niyamoṁ meṁ sthita ho mahātejassvī svarūp se ek sahasra divya varṣoṁ tak ek hī pāda se khaḍe rahe | ye sab bāteṁ mujhse Śrīvyāsa-jī ne batāyī haiṁ ||
అర్జునుడు అన్నాడు— ఓ మహాతేజస్వీ కృష్ణా, ఓ గోవిందా! పుణ్యజనులకు తగిన పవిత్రమైన ప్రభాస తీర్థాన్ని చేరి, పుణ్యాత్ముడవైన నీవు సత్పురుషులు నివసించదగిన ఆ స్థలానికి వెళ్లావు. అక్కడ ప్రజలను తపస్సులో ప్రవృత్తి చేయుటకై శౌచం, సంతోషం మొదలైన నియమాలలో స్థితుడై, నీ దివ్య తేజోమయ రూపంతో ఒకే పాదంపై సహస్ర దివ్య సంవత్సరాలు అచలంగా నిలిచావు. ఈ సంగతులన్నీ నాకు పూజ్య వ్యాసుడు తెలిపాడు.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of niyamas—disciplines like purity (śauca) and contentment (santoṣa)—and presents tapas (austerity) as a means to inspire society toward self-restraint and dharma, grounded in respected testimony (Vyāsa).
Arjuna addresses Kṛṣṇa, recounting (on Vyāsa’s authority) that Kṛṣṇa once went to the Prabhāsa tīrtha and performed an extraordinary austerity—standing on one foot for a thousand divine years—to encourage people toward ascetic practice and disciplined living.