Shloka 120
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
कुले महति जातास्मि दिव्येन विधिना किल | पाण्डवानां प्रिया भार्या सनुषा पाण्डोर्महात्मन:,यह प्रसिद्ध है कि मैं दिव्य विधिसे एक महान् कुलमें उत्पन्न हुई हूँ। पाण्डवोंकी प्यारी पत्नी और महाराज पाण्डुकी पुत्रवधू हूँ
kule mahati jātāsmi divyena vidhinā kila | pāṇḍavānāṃ priyā bhāryā sanuṣā pāṇḍor mahātmanaḥ ||
దివ్య విధివశాత, అని ప్రసిద్ధి, నేను మహత్తరమైన కులంలో జన్మించాను. నేను పాండవుల ప్రియ భార్యను, మహాత్ముడు రాజు పాండువు కోడలిని.
राक्षस उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds social-ethical identity grounded in kula (lineage) and dharma: noble birth and lawful marital ties are invoked as moral credentials, implying that one’s conduct and treatment by others should respect these recognized bonds and status.
A speaker identified as ‘the Rākṣasa’ asserts a dignified identity—claiming noble birth by divine dispensation and connection to the Pāṇḍavas through marriage and to King Pāṇḍu as daughter-in-law—likely to command respect, avert harm, or strengthen a plea within the forest-episode context of the Vana Parva.