Shloka 6
Prabhāsa-tīrthe Vṛṣṇi–Pāṇḍava-saṅgamaḥ; Halī Rāmasya dharma-vimarśaḥ
Meeting at Prabhāsa and Balarāma’s Reflection on Dharma
दुर्योधनश्नापि महीं प्रशास्ति न चास्य भूमिर्विवरं ददाति । धर्मादधर्मश्षरितो वरीया- नितीव मन्येत नरोडल्पबुद्धि:,उधर, दुर्योधन (अधर्मपरायण होनेपर भी) पृथ्वीका शासन कर रहा है। उसके लिये यह पृथ्वी भी नहीं फटती है। इससे तो मन्द बुद्धिवाले मनुष्य यही समझेंगे कि धर्माचरणकी अपेक्षा अधर्मका आचरण ही श्रेष्ठ है। दुर्योधन निरन्तर उन्नति कर रहा है और युधिष्छिर छलसे राज्य छिन जानेके कारण दुःख उठा रहे हैं। (युधिष्ठिर और दुर्योधनके दृष्टान्तको सामने रखकर) मनुष्योंमें परस्पर महान् संदेह खड़ा हो गया है। प्रजा यह सोचने लगी है कि हमें क्या करना चाहिये--हमें धर्मका आश्रय लेना चाहिये या अधर्मका?
duryodhanaś cāpi mahīṁ praśāsti na cāsya bhūmir vivaraṁ dadāti | dharmād adharmaḥ śarito varīyān itiiva manyeta naro ’lpabuddhiḥ ||
ఇదిగో, దుర్యోధనుడు కూడా భూమిని పాలిస్తున్నాడు; అతని కోసం భూమి చీలిపోదు కూడా. ఇది చూసి అల్పబుద్ధి గల మనుష్యుడు ‘ధర్మాచరణకన్నా అధర్మాచరణమే శ్రేష్ఠం’ అని భావించవచ్చు.
बलदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical crisis created when wrongdoing appears to succeed: if the wicked prosper without visible consequence, the unreflective may infer that adharma is superior to dharma. It warns that social faith in righteousness can erode when outcomes seem unjust.
Baladeva observes that Duryodhana continues to enjoy power and stability, while Yudhiṣṭhira suffers after losing his kingdom through deceit. This contrast generates widespread doubt among people about whether to follow dharma or adopt adharma for success.