Shloka 38
Akṛtavraṇa’s Account Begins: Gādhi–Satyavatī–Ṛcīka and the Bhārgava Lineage Prelude
ततः पुनः स भगवान् काले बहुतिथे गते । दिव्यज्ञानाद् विदित्वा तु भगवानागत: पुन:,तदनन्तर बहुत दिन बीतनेपर भगवान् भृगु अपनी दिव्य ज्ञानशक्तिसे सब बातें जानकर पुनः वहाँ आये
tataḥ punaḥ sa bhagavān kāle bahutithe gate | divyajñānād viditvā tu bhagavān āgataḥ punaḥ ||
ఆపై చాలా కాలం గడిచిన తరువాత, ఆ భగవంతుని సమానమైన ఋషి దివ్యజ్ఞానంతో అన్నీ తెలుసుకొని మళ్లీ అక్కడికి వచ్చాడు.
अकृतव्रण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that true knowledge (jñāna), especially the seer’s divine insight, enables accurate understanding of events, and that wise figures act in accordance with time—returning when the situation is ripe.
After a long interval, the revered sage—having learned the relevant matters through divine knowledge—comes back again to the place where the story is set, marking a renewed intervention or continuation of the episode.