Shloka 37
Akṛtavraṇa’s Account Begins: Gādhi–Satyavatī–Ṛcīka and the Bhārgava Lineage Prelude
प्राशितव्यं प्रयत्नेन चेत्युक्त्वादर्शनं गत: । आलिड्ने चरौ चैव चक्रतुस्ते विपर्ययम्,तुम दोनों प्रयत्नपूर्वक अपने-अपने चरुका भक्षण करना; ऐसा कहकर भृगुजी अन्तर्धान हो गये। इधर सत्यवती और उसकी माताने वृक्षोंक आलिंगन और चरु-भक्षणमें उलट-फेर कर दिया
prāśitavyaṃ prayatnena cety uktvā adarśanaṃ gataḥ | āliḍne carau caiva cakratus te viparyayam ||
“ప్రయత్నంతో జాగ్రత్తగా దీనిని భుజించాలి” అని చెప్పి ఆ ముని అదృశ్యుడయ్యాడు. అయితే ఆ ఇద్దరు స్త్రీలు వృక్షాలింగనం మరియు చరు-భక్షణం అనే విధిని తారుమారు చేశారు; అందువల్ల కర్మఫలం విపరీతమైంది.
अकृतव्रण उवाच
Educational Q&A
Even a well-intended dharmic act can yield harmful or opposite results if performed carelessly or with confusion; diligence and correct procedure matter, especially in vows and rites that shape future outcomes.
After instructing that the caru must be eaten carefully, the sage vanishes. The two women then mistakenly swap or invert the prescribed actions—embracing the tree and consuming the caru—causing the intended effect of the rite to be reversed.