Shloka 27
Akṛtavraṇa’s Account Begins: Gādhi–Satyavatī–Ṛcīka and the Bhārgava Lineage Prelude
सहस्र॑ं वाजिनामेकं शुल्कार्थ मे प्रदीयताम् तस्मै प्रादात् सहस््न॑ं वै वाजिनां वरुणस्तदा
sahasraṁ vājinām ekaṁ śulkārthaṁ me pradīyatām | tasmai prādāt sahasraṁ vai vājināṁ varuṇas tadā ||
అకృతవ్రణుడు అన్నాడు— “రాజా! శుల్కార్థంగా నాకు ఒక సహస్ర అశ్వాలు ఇవ్వబడుగాక.” అప్పుడు వరుణుడు ఆ సమయంలోనే అతనికి నిజంగా ఒక సహస్ర అశ్వాలను ప్రసాదించాడు.
अकृतव्रण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic fulfillment of social obligations: when a legitimate demand (here, the śulka connected with marriage) is agreed upon, it should be met straightforwardly; divine support is portrayed as enabling the honoring of such commitments.
Akṛtavraṇa states his requirement—one thousand horses as śulka. Varuṇa then provides exactly that: a thousand horses, satisfying the stated condition.