Shloka 40
Ṛśyaśṛṅgopākhyāna-praveśaḥ — Lomāśa narrates the origins of Ṛśyaśṛṅga and the Anga drought (ऋश्यशृङ्गोपाख्यान-प्रवेशः)
न तेन दृष्टपूर्वोउन्य: पितुरन्यत्र मानुष: । तस्मात् तस्य मनो नित्य ब्रह्मचर्येडभवन्नूप,नरेश्वर! उन्होंने अपने पिताके सिवा दूसरे किसी मनुष्यको पहले कभी नहीं देखा था, इसलिये उनका मन सदा स्वभावसे ही ब्रह्मचर्यमें संलग्न रहता था
na tena dṛṣṭapūrvo 'nyaḥ pitur anyatra mānuṣaḥ | tasmāt tasya mano nityaṁ brahmacarye 'bhavan nṛpa naraśvara ||
ఓ నరేశ్వరా! తన తండ్రిని తప్ప మరే మనుష్యుని అతడు ఇంతకు ముందు చూడలేదు; అందుచేత అతని మనస్సు నిత్యము బ్రహ్మచర్యమునే స్థిరమై ఉండెను.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse links environment and moral disposition: limited exposure to worldly society, combined with a singular paternal influence, results in a mind naturally oriented toward brahmacarya—steady self-control and disciplined conduct.
The speaker explains to the king why a certain person’s mind remained firmly established in brahmacarya: he had not encountered any other humans besides his father, so his disposition stayed consistently restrained and undistracted.