Shloka 8
सगरोपाख्यानम् (Sagara-Upākhyāna): Śiva’s boon and the extraordinary birth of Sagara’s progeny
अथाभिजममुर्मुनिमा श्रमस्थं तपस्विनं धर्मभृतां वरिष्ठम् अगस्त्यमत्यद्भुतवीर्यवन्तं त॑ चार्थमूचु: सहिता: सुरास्ते,तब वे सब देवता मिलकर अपने आश्रमपर विराजमान धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ तपस्वी अगस्त्य मुनिके पास गये, जो अद्भुत प्रभावशाली थे। वहाँ जाकर उन्होंने अपना प्रयोजन कह सुनाया
athābhijagmur munim āśramasthaṁ tapasvinaṁ dharmabhṛtāṁ variṣṭham | agastyam atyadbhuta-vīryavantaṁ taṁ cārtham ūcuḥ sahitāḥ surās te ||
అప్పుడు ఆ దేవతలందరూ కలిసి ఆశ్రమంలో ఆసీనుడై, ధర్మధారులలో శ్రేష్ఠుడైన, అద్భుత శక్తిసంపన్న తపస్వి అగస్త్య ముని వద్దకు వెళ్లి, అక్కడ తమ కార్యాన్ని వివరించారు.
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahabharata’s ethic that spiritual authority grounded in tapas and dharma commands even divine respect: the gods themselves seek guidance from a sage who is foremost among dharma-bearers.
Lomaśa narrates that the assembled gods go to Agastya in his hermitage and, upon reaching him, present the purpose of their visit—setting up a request or consultation with the powerful ascetic.