Shloka 27
Āraṇyaka-parva, Adhyāya 1 — The Pandavas’ Exit from Gajasāhvaya and the Citizens’ Lament (जनमेजयप्रश्नः; पाण्डवानां वनप्रस्थानम्)
येषां त्रीण्यवदातानि विद्या योनिश्च कर्म च । ते सेव्यास्तै: समास्या हि शास्त्रेभ्योडपि गरीयसी,“जिन पुरुषोंके विद्या, जाति और कर्म--ये तीनों उज्ज्वल हों, उनका सेवन करना चाहिये; क्योंकि उन महापुरुषोंके साथ बैठना शास्त्रोंके स्वाध्यायसे भी बढ़कर है। हमलोग अग्निहोत्र आदि शुभ कर्मोंका अनुष्ठान नहीं करते, तो भी पुण्यात्मा साधुपुरुषोंके समुदायमें रहनेसे हमें पुण्यकी ही प्राप्ति होगी। इसी प्रकार पापीजनोंके सेवनसे हम पापके ही भागी होंगे
yeṣāṃ trīṇy avadātāni vidyā yoniś ca karma ca | te sevyās taiḥ samāsyā hi śāstrebhyo 'pi garīyasī ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—విద్య, కులము (జన్మము), కర్మము—ఈ మూడు నిర్మలముగా ప్రకాశించువారే సేవనీయులు; ఎందుకనగా అటువంటి మహాత్ములతో కలిసి కూర్చుండుట శాస్త్రస్వాధ్యాయముకన్నా గొప్పదిగా చెప్పబడెను. మేము అగ్నిహోత్రాది శుభకర్మలను ఆచరించకపోయినను, పుణ్యాత్ములైన సాధువుల సమూహములో నివసించుటవలన పుణ్యమే పొందుదుము; అలాగే పాపుల సాంగత్యముచేత పాపమునకు భాగస్వాములమగుదుము।
वैशम्पायन उवाच