Shloka 12
नारदेन गरुडात्मजानां नामकीर्तनम् | Nārada’s Enumeration of Garuḍa’s Descendants
सूर्यरूपाणि चाभान्ति दीप्ताग्निसदृशानि च । मणिजालविचित्राणि प्रांशूनि निबिडानि च,ये सूर्य तथा प्रज्वलित अग्निके समान प्रकाशित हो रहे हैं। मणियोंकी झालरोंसे इनकी विचित्र छटा दृष्टिगोचर हो रही है। ये सभी भवन ऊँचे और घने हैं
sūryarūpāṇi cābhānti dīptāgnisadṛśāni ca | maṇijālavicitrāṇi prāṃśūni nibidāni ca ||
నారదుడు వర్ణించాడు—“ఇవి సూర్యుని వలె ప్రకాశిస్తూ, ప్రజ్వలిత అగ్నిలా జ్వలిస్తున్నట్లుగా కనిపిస్తున్నాయి. మణుల జాలాలతో విచిత్ర కాంతి ప్రస్ఫుటమవుతోంది; ఇవి ఎత్తుగా, సన్నిహితంగా గుంపులుగా నిలిచాయి.”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dazzling allure of royal prosperity—sun-bright, fire-like, gem-adorned—suggesting how external grandeur can intensify pride and rivalry. In the Udyoga context (preparations for war), such splendor can serve as a backdrop to ethical testing: whether power and wealth are guided by dharma or become fuel for conflict.
Nārada is describing magnificent buildings/palatial structures, emphasizing their brilliance and ornate decoration. The imagery (sun and fire; jewel-net adornments; tall and densely set structures) paints a vivid scene of royal opulence within the broader Udyoga Parva atmosphere of political tension and impending war.