Shloka 3
Dambhodbhava, Nara-Nārāyaṇa, and the Counsel to Abandon Hubris
Udyoga-parva 94
श्रीभगवानुवाच कुरूणां पाण्डवानां च शम: स्यादिति भारत । अप्रणाशेन वीराणामेतद् याचितुमागत:,श्रीभगवान् बोले--भरतनन्दन! मैं आपसे यह प्रार्थना करनेके लिये यहाँ आया हूँ कि क्षत्रियवीरोंका संहार हुए बिना ही कौरवों और पाण्डवोंमें शान्तिस्थापन हो जाय
śrībhagavān uvāca: kurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca śamaḥ syād iti bhārata | apraṇāśena vīrāṇām etad yācitum āgataḥ ||
శ్రీభగవానుడు పలికాడు—ఓ భారతా! కౌరవులకూ పాండవులకూ మధ్య శాంతి స్థాపించబడాలి; ఈ వీరుల వినాశం లేకుండానే అది సాధ్యమవాలి—ఈ యాచన చేయుటకే నేను వచ్చాను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma through restraint: even among kṣatriyas, the highest aim is to secure peace and justice without needless slaughter. It frames war as a last resort and elevates reconciliation as ethically preferable when it can be achieved without compromising righteousness.
Kṛṣṇa presents himself as an envoy seeking to avert the impending Kurukṣetra war. He states his purpose plainly: to petition for a settlement between the Kauravas (Kurus) and the Pāṇḍavas so that the heroes on both sides are not destroyed.