Shloka 32
Udyoga-parva Adhyāya 28: Dharmādharmalakṣaṇa in Āpad
Crisis-Discernment of Right and Wrong
तत्र राजा धृतराष्ट्र: सपुत्रो धर्म्य हरेत् पाण्डवानामकस्मात् | नावेक्षन्ते राजधर्म पुराणं तदन्वया: कुरव: सर्व एव,राजा धृतराष्ट्र अपने पुत्रोंके साथ मिलकर सहसा पाण्डवोंके धर्मतः प्राप्त उनके पैतृक राज्यका अपहरण करनेको उतारू हो गये हैं। अन्य समस्त कौरव भी उन्हींका अनुसरण कर रहे हैं। वे प्राचीन राजधर्मकी ओर नहीं देखते हैं
tatra rājā dhṛtarāṣṭraḥ saputro dharmyaṁ haret pāṇḍavānām akasmāt | nāvekṣante rājadharma-purāṇaṁ tad-anvayāḥ kuravaḥ sarva eva |
అక్కడ రాజు ధృతరాష్ట్రుడు తన కుమారులతో కలిసి, అకస్మాత్తుగా పాండవులకు ధర్మప్రకారం లభించిన వారి పితృరాజ్యాన్ని అపహరించుటకు సిద్ధమయ్యాడు. అతని అనుసరణలో ఉన్న కురువులందరూ ప్రాచీన రాజధర్మాన్ని పట్టించుకోరు; కాలప్రతిష్ఠిత రాజమర్యాదను విస్మరిస్తున్నారు.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
A ruler must uphold rājadharma—protecting rightful inheritance and acting by established ethical norms. When a king, driven by attachment to his sons, violates justice and ignores ancient standards of governance, the entire polity follows into adharma, creating the conditions for catastrophe.
Vāyudeva points out that Dhṛtarāṣṭra, aligned with his sons, is attempting to take the Pāṇḍavas’ legitimately due ancestral kingdom. He adds that the other Kurus, following Dhṛtarāṣṭra’s lead, disregard the traditional principles of royal conduct.