Shloka 24
भीष्मस्य दुर्योधनं प्रति कुलहितोपदेशः | Bhīṣma’s Counsel to Duryodhana on Dynastic Welfare
इति कर्णवच: श्रुत्वा कुन्ती दुःखात् प्रवेपती । उवाच पुत्रमाश्लिष्य कर्ण धैर्यादकम्पनम्,कर्णकी यह बात सुनकर कुन्ती धैर्यसे विचलित न होनेवाले अपने पुत्र कर्णको हृदयसे लगाकर दुःखसे काँपती हुई बोली--
iti karṇavacaḥ śrutvā kuntī duḥkhāt pravepatī | uvāca putram āśliṣya karṇa dhairyād akampanam ||
కర్ణుని మాటలు విని కుంతి దుఃఖంతో వణికిపోయింది. ధైర్యంలో అచలుడైన తన కుమారుడు కర్ణుని హృదయానికి హత్తుకొని ఆమె పలికింది.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension between blood-relationship and chosen duty: Kuntī’s maternal bond and remorse surge forth, while Karṇa is characterized as unwavering in resolve. It frames the coming moral conflict—compassion and kinship confronting steadfast commitment and the consequences of past actions.
After Karṇa speaks (in the preceding context), Kuntī hears him and is shaken by grief. She embraces him as her son and begins to respond—an emotionally charged moment in the Udyoga Parva where Kuntī seeks to influence Karṇa before the great war.