Shloka 9
भीष्मद्रोणयोर्दुर्योधनं प्रति शमोपदेशः | Bhīṣma and Droṇa’s Counsel of Conciliation to Duryodhana
नमो धर्माय महते धर्मो धारयति प्रजा: । एतद् धनंजयो वाच्यो नित्योद्युक्तो वृकोदर:,मैं तो उस महान् धर्मको नमस्कार करती हूँ, क्योंकि धर्म ही समस्त प्रजाको धारण करता है। तुम अर्जुनसे तथा युद्धके लिये सदा उद्यत रहनेवाले भीमसेनसे भी जाकर कहना -- क्षत्राणी जिसके लिये पुत्रको जन्म देती है, उसका यह उपयुक्त अवसर आ गया है। श्रेष्ठ मनुष्य किसीसे वैर ठन जानेपर उत्साहहीन नहीं होते”
namo dharmāya mahate dharmo dhārayati prajāḥ | etad dhanaṃjayo vācyo nityodyukto vṛkodaraḥ ||
నేను ఆ మహాధర్మానికి నమస్కరిస్తున్నాను; ధర్మమే సమస్త ప్రజలను ధరిస్తుంది. ఈ మాటను ధనంజయ అర్జునునికి, నిత్యకర్మోద్యుక్తుడైన వృకోదర భీమునికీ చెప్పుము—క్షత్రాణి కుమారుని ప్రసవించేది ఏ ప్రయోజనార్థమో, ఆ తగిన సమయం వచ్చెను; శ్రేష్ఠులు శత్రుత్వం కుదిరిన తరువాత ఉత్సాహాన్ని విడువరు.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse frames martial resolve within an ethical horizon: Dharma is the sustaining principle of society, and when conflict has become unavoidable, a kṣatriya’s duty is to act with steady courage rather than lapse into discouragement.
A speaker identified as 'the son' offers reverence to Dharma and instructs that a message be delivered to Arjuna and Bhīma—urging constant readiness and affirming that the decisive moment for kṣatriya action has arrived.