Shloka 10
यदर्थ क्षत्रिया सूते तस्य कालोडयमागत: । न हि वैरं समासाद्य सीदन्ति पुरुषर्षभा:,मैं तो उस महान् धर्मको नमस्कार करती हूँ, क्योंकि धर्म ही समस्त प्रजाको धारण करता है। तुम अर्जुनसे तथा युद्धके लिये सदा उद्यत रहनेवाले भीमसेनसे भी जाकर कहना -- क्षत्राणी जिसके लिये पुत्रको जन्म देती है, उसका यह उपयुक्त अवसर आ गया है। श्रेष्ठ मनुष्य किसीसे वैर ठन जानेपर उत्साहहीन नहीं होते”
yadartha kṣatriyā sūte tasya kālo ’yam āgataḥ | na hi vairaṃ samāsādya sīdanti puruṣarṣabhāḥ ||
క్షత్రియస్త్రీ కుమారుణ్ని ప్రసవించేది ఏ ప్రయోజనార్థమో, ఆ ప్రయోజనానికి తగిన కాలం ఇప్పుడు వచ్చింది. శ్రేష్ఠ పురుషులు వైరం స్వీకరించిన తరువాత ధైర్యం కోల్పోరు; ధర్మసమ్మతమైన శత్రుత్వంలో ప్రవేశించి వారు నిరుత్సాహంలో పడరు.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse affirms kṣatriya-dharma: when a just conflict becomes unavoidable, true heroes do not collapse into despair. The ethical emphasis is on steadfastness and courage once one has committed to a necessary struggle.
A speaker identified as “the son” urges that the decisive moment has arrived—the very moment for which a warrior lineage raises sons. The line functions as a call to action, framing the coming confrontation as the proper time for heroic resolve rather than hesitation.