Previous Verse
Next Verse

Shloka 10

Adhyāya 12: Devas’ Petition to Nahūṣa; Bṛhaspati on Śaraṇāgata-Dharma; Indrāṇī’s Strategic Delay

शल्य उवाच इत्युक्त्वा तं तदा देवा ऋषिभि: सह भारत । जम्मुर्ब॑हस्पतिं वक्तुमिन्द्राणीं चाशुभं वच:

śalya uvāca | ity uktvā taṃ tadā devā ṛṣibhiḥ saha bhārata | jagmur bṛhaspatiṃ vaktum indrāṇīṃ cāśubhaṃ vacaḥ ||

శల్యుడు అన్నాడు—ఓ భారతా! అతనితో అలా చెప్పిన తరువాత, ఆ సమయంలో దేవతలు ఋషులతో కలిసి బృహస్పతిని సంప్రదించడానికి, అలాగే ఇంద్రాణికి కూడా తక్షణ ప్రాముఖ్యమున్న (కఠిన) మాటలు చెప్పడానికి వెళ్లారు.

शल्यःShalya
शल्यः:
Karta
TypeNoun
Rootशल्य
FormMasculine, Nominative, Singular
उवाचsaid
उवाच:
TypeVerb
Rootवच्
FormPerfect, 3rd, Singular
इतिthus
इति:
TypeIndeclinable
Rootइति
उक्त्वाhaving said
उक्त्वा:
TypeVerb
Rootवच्
Formक्त्वा (absolutive/gerund), Active
तम्him
तम्:
Karma
TypePronoun
Rootतद्
FormMasculine, Accusative, Singular
तदाthen
तदा:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootतदा
देवाःthe gods
देवाः:
Karta
TypeNoun
Rootदेव
FormMasculine, Nominative, Plural
ऋषिभिःwith sages
ऋषिभिः:
Karana
TypeNoun
Rootऋषि
FormMasculine, Instrumental, Plural
सहtogether with
सह:
TypeIndeclinable
Rootसह
भारतO Bharata
भारत:
TypeNoun
Rootभारत
FormMasculine, Vocative, Singular
जग्मुःwent
जग्मुः:
TypeVerb
Rootगम्
FormPerfect, 3rd, Plural
बृहस्पतिम्to Brihaspati
बृहस्पतिम्:
Karma
TypeNoun
Rootबृहस्पति
FormMasculine, Accusative, Singular
वक्तुम्to speak
वक्तुम्:
TypeVerb
Rootवच्
Formतुमुन् (infinitive), Active
इन्द्राणीम्Indrani
इन्द्राणीम्:
Karma
TypeNoun
Rootइन्द्राणी
FormFeminine, Accusative, Singular
and
:
TypeIndeclinable
Root
अशुभम्inauspicious
अशुभम्:
TypeAdjective
Rootअशुभ
FormNeuter, Accusative, Singular
वचःwords/speech
वचः:
Karma
TypeNoun
Rootवचस्
FormNeuter, Accusative, Singular

शल्य उवाच

Ś
Śalya
D
Devāḥ (the gods)
Ṛṣayaḥ (seers)
B
Bṛhaspati
I
Indrāṇī (Śacī)
B
Bhārata (vocative epithet)

Educational Q&A

When a situation becomes urgent or morally complex, one should seek guidance from established sources of wisdom—teachers and realized seers—rather than acting from haste or passion; authoritative counsel is portrayed as a safeguard for dharma.

After a prior statement has been made to a certain person, the gods, accompanied by the ṛṣis, proceed to consult Bṛhaspati (their preceptor) and Indrāṇī, indicating a turn toward deliberation and strategic-ethical counsel.