Shloka 44
दसवाँ पारण पूरा होनेपर ब्राह्मणोंको प्रणाम करनेके पश्चात् श्रोताको पुण्यनिकेतन विमान अनायास ही प्राप्त हो जाता है। उसमें छोटी-छोटी घंटियोंसे युक्त झालरें लगी होती हैं और उनसे मधुर ध्वनि फैलती रहती है। बहुत-सी ध्वजा-पताकाएँ उस विमानकी शोभा बढ़ाती हैं। उनमें जगह-जगह रत्नमय चबूतरे बने होते हैं। वैदूर्य-यमणिका बना हुआ फाटक लगा होता है। सब ओरसे सोनेकी जालीद्वारा वह विमान घिरा होता है। उसके छज्जोंके नीचे मूँगे जड़े होते हैं। संगीतकुशल गण्धर्वों और अप्सराओंसे उस विमानकी शोभा और बढ़ जाती है ।। मुकुटेनाग्निवर्णेन जाम्बूनदविभूषिणा । दिव्यचन्दनदिग्धाड़ो दिव्यमाल्यविभूषित:
mukuṭenāgnivarṇena jāmbūnadavibhūṣiṇā | divyacandanadigdhāṅgo divyamālyavibhūṣitaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— ఆ దివ్య విమానమందు ఆసీనుడైన పుణ్యాత్ముడు అగ్నివర్ణముగా జ్వలించే మకుటముతో విరాజిల్లును; శుద్ధ జాంబూనద స్వర్ణాభరణములతో విభూషితుడగును. అతని అవయవములు దివ్య చందనముతో లేపింపబడి, దివ్య మాలలతో అలంకృతమై యుండును. దివ్య భోగములతో సమన్వితుడై దివ్య లోకములలో విహరించును; దేవతల అనుగ్రహముచేత పరమ శ్రీయును ఐశ్వర్యమును పొందును—ఇది ధర్మాచరణము, వినయము ఫలమని చెప్పబడెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames ethical and ritual merit (puṇya), reverence, and disciplined observance as causes that yield elevated posthumous states—symbolized by divine adornment, refined pleasures, and honored movement among celestial realms through the favor of the gods.
Vaiśampāyana describes the reward attained by a virtuous person: seated in a celestial vimāna, he appears resplendent with a fire-bright crown, gold ornaments, sandalwood unguent, and garlands, and he roams the divine worlds enjoying heavenly delights and prestige.