Shloka 39
सेवितं चाप्सर: सड्घैर्गन्धर्वैर्देविचारिभि: । विमानं समधिष्ठाय श्रिया परमया ज्वलन्
vaiśampāyana uvāca |
sevitaṃ cāpsaraḥ-saṅghair gandharvair divicāribhiḥ |
vimānaṃ samadhiṣṭhāya śriyā paramayā jvalan, bhārata! |
వైశంపాయనుడు పలికెను— అప్సరాగణములచే, స్వర్గంలో సంచరించే గంధర్వులచే సేవింపబడుతూ అతడు దివ్య విమానమును అధిష్ఠించి ఆసీనుడయ్యెను; ఓ భారతా, పరమశ్రియతో జ్వలించి ప్రకాశించెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse reinforces the Mahābhārata’s moral economy: righteous conduct and accumulated merit are portrayed as yielding exalted posthumous states, symbolized by radiant splendor and honor from celestial beings.
Vaiśampāyana describes a meritorious person being honored in heaven—attended by Apsarases and Gandharvas—mounting a divine vimāna and shining with supreme brilliance.