Shloka 54
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
नित्यसिद्ध मोक्षस्वरूप भगवान् कृष्णद्वैपायनने धर्मकी कामनासे इस महाभारतसंदर्भकी रचना की है ।।
vaiśampāyana uvāca |
ṣaṣṭiṁ śata-sahasrāṇi cakārānyāṁ sa saṁhitām |
triṁśac-chata-sahasrāṇi deva-loke pratiṣṭhitam |
వైశంపాయనుడు పలికెను—నిత్యసిద్ధ మోక్షస్వరూపుడైన భగవాన్ కృష్ణద్వైపాయనుడు ధర్మాభిలాషతో ఈ మహాభారత-సందర్భాన్ని రచించాడు. అతడు మొదట అరవై లక్షల శ్లోకాలతో ఒక సంహితను నిర్మించాడు; అందులో ముప్పై లక్షల శ్లోకాల సంహిత దేవలోకంలో ప్రతిష్ఠితమైంది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes the Mahābhārata’s sacred authority and vastness, portraying it as a Dharma-centered work transmitted across multiple cosmic realms, with a human-accessible recension distilled for this world.
Vaiśampāyana describes how Vyāsa composed the Mahābhārata in different large recensions and how these versions became established in various realms, including a version circulating among the gods.