Shloka 4
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
ये चान्ये कीर्तिता वीरा राजानो दीप्तमूर्तय: । स्वर्गे काल॑ कियन्तं ते तस्थुस्तदपि शंस मे
ye cānye kīrtitā vīrā rājāno dīptamūrtayaḥ | svarge kālaṃ kiyantaṃ te tasthus tad api śaṃsa me ||
జనమేజయుడు అడిగెను—ఇంకా కీర్తింపబడిన ఇతర వీర రాజులు, దీప్తమూర్తులు—వారు స్వర్గంలో ఎంతకాలం నిలిచిరి? అది కూడా నాకు చెప్పుము.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a key Mahābhārata concern: heavenly reward is connected to merit and has a measurable duration. Janamejaya’s question frames Svarga not as an absolute end, but as a state whose length depends on one’s deeds.
In Svargārohaṇa Parva, Janamejaya continues questioning the narrator about the posthumous fate of renowned warriors and kings. Here he asks specifically how long the other illustrious kings stayed in heaven.