Shloka 173
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
विश्वेषां देवतानां ते विविशुर्नरसत्तमा: । राजा पाण्डु अपनी दोनों पत्नियोंके साथ महेन्द्रके भवनमें चले गये। राजा विराट
vaiśampāyana uvāca |
viśveṣāṁ devatānāṁ te viviśur narasattamāḥ |
rājā pāṇḍuḥ svābhyāṁ patnībhyāṁ saha mahendrasya bhavanaṁ jagāma |
rājā virāṭaḥ drupadaḥ dhṛṣṭaketuḥ niṣaṭhaḥ akrūraḥ sāmbaḥ bhānuḥ kampaḥ vidūrathaḥ bhūriśravāḥ śalaḥ pṛthvīpatiḥ bhūriḥ kaṁsaḥ ugrasenah vasudevaś ca sva-bhrātṛ-śaṅkhena saha narśreṣṭha uttaraḥ—ete sarve satpuruṣā viśvedevānāṁ svarūpeṇa saṁmilitāḥ |
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఆ నరశ్రేష్ఠులు విశ్వేదేవతల సమూహములో ప్రవేశించిరి. రాజు పాండువు తన రెండు భార్యలతో కలిసి మహేంద్రుడు (ఇంద్రుడు) నివసించు భవనమునకు వెళ్లెను. రాజు విరాటుడు, ద్రుపదుడు, ధృష్టకేతువు, నిషఠుడు, అక్రూరుడు, సామ్బుడు, భానువు, కంపుడు, విదూరథుడు, భూరిశ్రవుడు, శలుడు, రాజు భూరి, కంసుడు, ఉగ్రసేనుడు, వసుదేవుడు, మరియు తన సోదరుడు శంఖతో కూడిన నరశ్రేష్ఠుడు ఉత్తరుడు—ఈ సత్పురుషులందరూ విశ్వేదేవతల స్వరూపస్థితిని పొందిరి.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents the Mahābhārata’s ethical resolution: virtuous persons (satpuruṣas) attain exalted states after death, here depicted as merging into divine collectives (the Viśvedevas) or reaching Indra’s abode. It frames dharmic life as having enduring consequences beyond the battlefield and political world.
In the Svargārohaṇa (ascent to heaven) sequence, the narrator lists how various notable figures attain heavenly destinations. Pāṇḍu goes with his two wives to Mahendra’s mansion, while several other kings and heroes are said to unite with the Viśvedevas, becoming part of that divine order.