Shloka 10
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 2 — Yudhiṣṭhira’s Inquiry for His Kin and the Vision of a Punitive Realm
भीमं च भीमविक्रान्तं प्राणेभ्योडपि प्रियं मम । अर्जुन चेन्द्रसंकाशं यमौ चैव यमोपमौ
bhīmaṃ ca bhīmavikrāntaṃ prāṇebhyo 'pi priyaṃ mama | arjunaṃ cendrasankāśaṃ yamau caiva yamopamau ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—భయంకర పరాక్రమశాలియై, నా ప్రాణాలకన్నా ప్రియుడైన భీముని నేను చూడాలని కోరుతున్నాను; ఇంద్రునివలె కాంతిమంతుడైన అర్జునుని చూడాలని కోరుతున్నాను; యమునివలె అజేయులైన జంట సోదరులు నకుల-సహదేవులను కూడా చూడాలని కోరుతున్నాను. అలాగే ధర్మపరాయణురాలైన దేవి ద్రౌపదిని కూడా దర్శించాలనుకుంటున్నాను. ఇక్కడ ఉండాలనే నాకు కణమాత్రమైనా ఇష్టం లేదు; ఇదే సత్యమని మీతో చెబుతున్నాను.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as steadfast loyalty and truth: Yudhiṣṭhira values righteous companionship and moral bonds over personal reward, refusing to accept even heaven if it is separated from those to whom he is bound by duty and love.
Having reached the heavenly realm, Yudhiṣṭhira declares that he does not wish to remain there unless he can see his brothers—Bhīma, Arjuna, and the twins Nakula-Sahadeva—and also Draupadī. His insistence expresses both affection and an ethical refusal to enjoy bliss alone.