Shloka 16
स्वर्गे दुर्योधनदर्शनम् | Duryodhana Seen in Heaven
Triviṣṭapa
न तन्मनसि कर्ताव्यं पुत्र यद् द्यूतकारितम् । द्रौपद्याश्न परिक्लेशं न चिन्तयितुमहसि
vaiśaṃpāyana uvāca |
na tan manasi kartavyaṃ putra yad dyūtakāritam |
draupadyāś ca parikleśaṃ na cintayitum arhasi ||
వైశంపాయనుడు అన్నాడు—పుత్రా, ద్యూతం వల్ల జరిగిన అపరాధాన్ని ఇక మనసులో పెట్టుకోకుము. ద్రౌపదికి కలిగిన కష్టాన్ని కూడా తలచుట నీకు తగదు; దానిని ఆలోచనల నుండి విడిచిపెట్టు।
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Do not cling mentally to past wrongdoing and the pain it caused; ethical maturity here is shown as restraint from brooding, and a deliberate turning away from resentment and grief.
Vaiśaṃpāyana counsels his listener (addressed as ‘son’) not to keep recalling the अपराध arising from the dice-game and not to keep dwelling on Draupadī’s affliction—framing the post-conflict moment as one of letting go rather than reopening old wounds.