Shloka 56
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
तेभ्यो विशिष्टां जानामि गतिमेकान्तिनां नृणाम् जो ब्राह्मण उपनिषदोंसहित सम्पूर्ण वेदोंका भलीभाँति आश्रय ले उनका विधिपूर्वक स्वाध्याय करते हैं तथा जो संन्यासधर्मका पालन करनेवाले हैं
dharmajñānena caitena suprayuktena karmaṇā | ahiṃsā-dharma-yuktena prīyate harir īśvaraḥ ||
ఏకాంతనిష్ఠులైన మనుష్యులకు లభించే పరమగతిని నేను తెలుసుకున్నాను. ఉపనిషత్తులతో కూడిన సమస్త వేదాలను సమ్యకంగా ఆశ్రయించి విధిపూర్వకంగా స్వాధ్యాయం చేసే బ్రాహ్మణులు, సన్యాసధర్మాన్ని ఆచరించేవారు—ఇవన్నిటికన్నా మించిన ఉత్తమగతి భగవంతుని అనన్యభక్తులకే లభిస్తుంది. ఈ ధర్మాన్ని యథార్థంగా గ్రహించి, అహింసావ్రతంతో యుక్తమైన సాత్వతధర్మాన్ని సుయోజిత కర్మరూపంగా ఆచరించినప్పుడు జగదీశ్వరుడు శ్రీహరి ప్రసన్నుడవుతాడు.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that God (Hari, the Lord) is pleased not merely by learning, but by dharma understood and enacted: properly directed action (karma) that is explicitly joined to ahiṃsā (non-violence). Ethical restraint and correct practice are presented as the decisive spiritual means.
In the Śānti Parva’s instruction on peace and right living, Janamejaya’s inquiry frames a discussion of the highest path. The response emphasizes that the supreme outcome belongs to those whose conduct embodies dharma through disciplined action and non-violence, culminating in devotion to Hari.