Shloka 19
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
भूमिप्रदानं कुर्याद् यः सुरां पीत्वा विमत्सर: । पुनर्न च पिबेद् राजन् संस्कृत: स च शुद्ध्यति,राजन! जो मदिरा पी लेनेपर ईर्ष्या-द्रेषसे रहित हो भूमिदान करे और फिर कभी उसे न पीये, वह संस्कार करनेके पश्चात् शुद्ध होता है
bhūmipradānaṁ kuryād yaḥ surāṁ pītvā vimatsaraḥ | punar na ca pibed rājan saṁskṛtaḥ sa ca śuddhyati ||
వ్యాసుడు పలికెను—ఓ రాజా, సురాపానము చేసినవాడు ఈర్ష్యా-ద్వేషములేని వాడై భూమిదానం చేసి, తరువాత ఇక మళ్లీ త్రాగకపోతే—నియత సంస్కారము (ప్రాయశ్చిత్తము) అనంతరం శుద్ధుడగును।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Wrongdoing is not erased by ritual alone: one must (1) make amends through a meaningful gift (land-donation), (2) reform the mind by abandoning envy and hostility, and (3) commit to non-repetition by never drinking again; then the prescribed saṁskāra leads to purification.
Vyāsa instructs a king within a dharma-discourse on expiations, specifying a remedy for the fault of drinking liquor: charitable restitution, inner moral disposition, and future restraint, followed by a purificatory rite.