Shloka 22
नागैः सह ब्राह्मणस्य अतिथिधर्म-व्रतसंवादः | The Brahmin’s Vow and the Nāgas’ Hospitality Appeal
विधिना स्वेन युक्ताभ्यां यथापूर्वे द्विजोत्तम । आस्थिताभ्यां सर्वकृच्छूं व्रतं सम्यगनुत्तमम्
vidhinā svena yuktābhyāṁ yathāpūrve dvijottama | āsthitābhyāṁ sarvakṛcchūṁ vrataṁ samyag anuttamam ||
నారదుడు పలికెను—ఓ ద్విజోత్తమా! మునుపటిలాగే మేము ఇద్దరమూ విధిపూర్వకంగా మా నియతాచారాలలో నిమగ్నులై, సమస్త కష్టాలతో కూడిన ఆ అనుత్తమ వ్రతంలో స్థిరంగా ఉన్నాము. ఆ స్థితిలోనే మేము శ్వేతద్వీపానికి వచ్చి అక్కడ నిన్ను చూశాము. ఓ తపోధనా! నీవు అక్కడ భగవంతుని కలుసుకొని ఆయనతో సంభాషించితివి—ఇది అంతా మాకు సుస్పష్టంగా తెలిసినదే. ఓ మహామునీ! చరాచర ప్రాణులతో కూడిన మూడు లోకాలలో జరిగినది, జరుగుతున్నది, జరగబోయేది—శుభమో అశుభమో—అది అంతా ఆ సమయంలో దేవదేవుడు శ్రీహరి నీకు వివరించాడు.
नारद उवाच
Educational Q&A
Steadfast adherence to one’s prescribed discipline (svadharma) and rigorous vows (vrata) prepares the seeker for divine encounter; the Lord’s knowledge encompasses all time—past, present, and future—across the entire cosmos.
Nārada recalls that he and another companion, while observing an arduous vow, reached Śvetadvīpa and witnessed the addressed sage meeting and conversing with Śrī Hari; Nārada affirms that the Lord revealed to that sage the full scope of events in the three worlds.