Shloka 37
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
न म्रियेरन् न जीर्येरन् सर्वे स्यु:सर्वकामिन: । नाप्रियं प्रति पश्येयुरुत्थानस्य फले सति,यदि प्रयत्नका फल अपने हाथमें होता तो मनुष्य न तो बूढ़े होते और न मरते ही। सबकी समस्त कामनाएँ पूरी हो जातीं और किसीको अप्रिय नहीं देखना पड़ता
na mriyeran na jīryeran sarve syuḥ sarvakāminaḥ | nāpriyaṃ prati paśyeyur utthānasya phale sati ||
నారదుడు అన్నాడు—ప్రయత్నఫలం పూర్తిగా మన చేతుల్లోనే ఉంటే, మనుషులు ముసలివారయ్యేవారు కాదు, మరణించేవారు కాదు. అందరి కోరికలన్నీ నెరవేరేవి; ఎవరికీ అసహ్యమైనదాన్ని ఎదుర్కోవాల్సిన అవసరం ఉండేది కాదు.
नारद उवाच
Educational Q&A
Human effort (utthāna) is necessary but does not guarantee complete control over results (phala). If outcomes were fully controllable, aging, death, unfulfilled desires, and unpleasant experiences would not exist. The verse underscores the ethical need for steadiness, humility, and non-attachment regarding results.
Nārada is speaking in a didactic context within the Śānti Parva, using a hypothetical scenario to explain why people cannot secure every desired outcome through effort alone, thereby guiding the listener toward a realistic and dharmic understanding of action and its limits.