Shloka 64
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
तस्मात् तद् वै भवदबुद्धा श्रोतुमिच्छामि ब्राह्मण । भवान् प्रबर्ह: शास्त्राणां प्रगल्भश्चातिबुद्धिमान्,ब्राह्मणदेव! अब मैं इस विषयमें आपकी बुद्धिसे किये गये निर्णयको सुनना चाहता हूँ; क्योंकि आप विद्वानोंमें श्रेष्ठ, शास्त्रोंके प्रगल्भ पण्डित ओर अत्यन्त बुद्धिमान् हैं
tasmāt tad vai bhavadbuddhā śrotum icchāmi brāhmaṇa | bhavān prabarhaḥ śāstrāṇāṁ pragalbhaś cātibuddhimān ||
కాబట్టి, ఓ బ్రాహ్మణా, మీ స్వబుద్ధితో నిర్ణయించిన ఆ తుదినిర్ణయాన్ని నేను వినదలచుకున్నాను. ఎందుకంటే మీరు శాస్త్రవేత్తలలో అగ్రగణ్యులు, తర్కంలో ప్రగల్భులు, అత్యంత బుద్ధిమంతులు. దయచేసి పలుకండి—ధర్మమూ సద్వివేకమూ అనుసరించి ఈ విషయం స్థిరపడునట్లు.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic inquiry: when a subtle issue arises, one should seek a reasoned conclusion grounded in śāstra and clarified by a competent, discerning teacher. It also underscores respect for intellectual and scriptural authority while aiming at ethical resolution.
Yājñavalkya addresses a brāhmaṇa interlocutor, requesting to hear the interlocutor’s considered judgment on the topic being discussed. He motivates the request by praising the brāhmaṇa as foremost in śāstric learning, confident in exposition, and exceptionally intelligent.