Shloka 63
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
दैवतेभ्य: पितृभ्यश्न दैतेयेभ्यस्ततस्तत: । प्राप्तमेतन्मया कृत्स्नं वेद्यं नित्यं वदन्त्युत
daivatebhyaḥ pitṛbhyaś ca daiteyebhyas tatas tataḥ | prāptam etan mayā kṛtsnaṁ vedyaṁ nityaṁ vadanty uta ||
యాజ్ఞవల్క్యుడు అన్నాడు—దేవతల నుండి, పితృదేవతల నుండి, అలాగే మళ్లీ మళ్లీ దైత్యుల నుండి కూడా నేను ఈ సమగ్ర జ్ఞానాన్ని పొందాను. వారు చెప్పేది—తెలుసుకోవలసిన ఆ తత్త్వం సంపూర్ణమూ నిత్యమూ అని.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
True knowledge of the ultimate ‘knowable’ reality is complete and eternal, and it can be affirmed across different orders of beings (gods, ancestors, and even Daityas), suggesting that genuine truth is not confined to a single community or standpoint.
Yājñavalkya is describing how he acquired comprehensive spiritual knowledge from multiple sources—divine, ancestral, and daityic—emphasizing that all these authorities concur in calling the knowable principle complete and everlasting.