Shloka 31
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
अथोक्तश्न महाराज राजा गन्धर्वसत्तम: । पृष्टवाननुपूर्वेण प्रश्नमर्थविदुत्तमम्
atho'ktaś ca mahārāja rājā gandharva-sattamaḥ | pṛṣṭavān anupūrveṇa praśnam artha-vid-uttamam ||
యాజ్ఞవల్క్యుడు పలికెను— “మహారాజా, ఇది విని గంధర్వులలో శ్రేష్ఠుడైన ఆ రాజు, అర్థవిదుడై, క్రమంగా ప్రశ్నలను అడిగెను. అప్పుడు నేను అతనితో— ‘రాజా, నీవు వరుసగా పరమోత్తమ ప్రశ్నలను ఉంచితివి; వాటి భావాన్ని నీవు ఎరుగుదువు. క్షణమాత్రం నిలిచియుండు; ఈ ప్రశ్నలను నేను విచారించెదను’ అని చెప్పితిని. ‘బాగుంది’ అని చెప్పి గంధర్వరాజు మౌనంగా కూర్చుండెను।”
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse models disciplined inquiry and responsible speech: even a wise teacher pauses to reflect before answering weighty questions, emphasizing that ethical and dharmic matters require careful deliberation rather than impulsive replies.
After prior discussion, the Gandharva king (Viśvāvasu) asks a series of well-ordered questions. Yājñavalkya praises the questions and the questioner’s discernment, requests time to consider, and the Gandharva king agrees and sits silently.