Shloka 8
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
दृश्यादृश्ये हानुगतं स्वभावेन महाद्युते । अव्यक्तमत्र तद् ब्रह्म बुध्यते तात केवलम्,तात! महातेजस्वी नरेश! वह अव्यक्त एवं द्वितीय ब्रह्म यहाँ दृश्य और अदृश्य सभी वस्तुओंमें स्वभावसे ही व्याप्त है; अत: वह सबको जानता है
dṛśyādṛśye hānugataṃ svabhāvena mahādyute | avyaktaṃ atra tad brahma budhyate tāta kevalam ||
వసిష్ఠుడు పలికెను—ఓ మహాతేజస్వీ! స్వభావతః దృశ్యములోనూ అదృశ్యములోనూ సమస్తమందు వ్యాపించి ఉన్నదే ఇక్కడ అవ్యక్త బ్రహ్మమని మాత్రమే గ్రహించబడుతుంది. అది గ్రాహ్య-అగ్రాహ్య సమస్తంలో అంతర్లీనంగా ఉన్నందున, అనుభవానికి సర్వజ్ఞ ఆధారమై నిలుస్తుంది.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that Brahman in its unmanifest (avyakta) aspect pervades both the visible and invisible realms by its own nature; realizing this all-pervasive ground is the basis for true understanding beyond sensory appearances.
Vasiṣṭha is instructing a royal or radiant listener, shifting attention from external phenomena (seen/unseen objects) to the underlying unmanifest Brahman that pervades them, framing a contemplative, knowledge-centered ethic within Śānti Parva’s discourse.